Alternatieven voor Planmatig integreren van Meetpunten

Het Planmatig Integreren van Meetpunten is een methode om de stof gestructureerd aan te bieden, echter helemaal toegespitst op mijn persoon.
Eigenlijk is trucvaren het aanleren van een standaard oplossing die ook nog eens werkt.
Dat maakt het zo moeilijk om niet te doen. Met de juiste truc scoort de cursist en instructeur al gauw goed en vaak.

Naar mijn mening beheerst de cursist de stof echter pas als hij meer kent dan een standaard oplossing, dus als hij alle vormen van vaardigheid bezit, vandaar dat ik werk aan die vijf meetpunten van vaardigheid, en ook nog eens in die volgorde.
Ik begin dus met de hoofdlijn, en ga dan steeds meer detailleren.

Truukvaren plus

Weer een andere oplossing is de cursist 3 truuken bij een onderdeel aan te leren.
Op die manier zal hij namelijk ook moeten leren welke truuk het beste is in welke omstandigheid, en waarom.
Deze methode is voor de verstokte truukenaanleerder vaak makkelijker toe te passen.
Wel moet de instructeur hiervoor meerdere truuken kennen.
Voor voorbeelden van truuken zie voorbeelden van truuken

De ogen in de boot, de ogen uit de boot.

Dit is een techniek om het kijkgedrag en het vooruitzien te stimuleren.
typisch toe te passen bij cursisten die teveel in de boot bezig zijn.
(voorbeeld, bij een standaard man over boord komen ze pas aan het eind van de manoeuvre erachter dat de boei ergens anders ligt)
Eigenlijk is het een lesje kijken, en aangeven waar je op moet letten.
Bijvoorbeeld beginnen met de ogen in de boot, dus leren "oploeven is het roer naar het zeil toe doen."
Dat soort truuken aanleren bij alle basishandelingen.
als die allemaal een automatisme zijn begin je met de ogen uit de boot.
dus parcours voorspellen.
Omdat de cursist dan niet meer in de knoop zit met de handeling zelf ligt de volledige focus dan op het parcours.
Je kunt dan toewerken naar het constant vragen, tot in het zieke toe:
"Staat je zeil goed, waar wil je naartoe, wat wil je voorbereiden, heb je die andere boot gezien, is de boot opgeruimd?"
"Staat je zeil goed, waar wil je naartoe, wat wil je voorbereiden, heb je die andere boot gezien, is de boot opgeruimd?"
"Staat je zeil goed, waar wil je naartoe, wat wil je voorbereiden, heb je die andere boot gezien, is de boot opgeruimd?"
Een cursist zal dan zelfs als je van boord bent constant die vragen horen in zijn hoofd, (en twwe jaar daarna tegen je zeggen dat ze je nog steeds dat hoort zeggen tijdens het zeilen) en daardoor een hoog activiteits en vooruitzien ontwikkelen.

Basis eerst, dan de rest.

Als je veel tijd besteed aan de basis, (dus alles wat in een rondje varen zit, zeil hijsen, parcours voorspellen, snelheids regelen) kun je mob/HW/LW
heel snel aanleren, omdat daar dan de focus op ligt.)
Hetis moeilijk een Hogerwal goed aan te leren als het aan de wind varen slecht gaat.
Als dat aan de wind varen slecht gaat heeft de cursist vaak ook niet in de gaten waarom de HW het slecht gaat, omdat de laatste 5 raden windinzicht nog ontbreekt.

Zelfontdekkend

Door heel open opdrachten te geven laat je de mensen veel eerder zelf het plan bedenken en vooruitzien.
Laat het bij een fout plan dan ook misgaan (maar hou natuurlijk wel de boot en de mensen heel)
Hier leren mensen een hoop van.
Nadeel is echter dat mensen die onzeker zijn en het eigenlijk nog niet kunnen hierdoor in paniek raken, of nog onzekerder worden.
Dit heeft mij dan ook een aantal ontevreden cursisten opgeleverd.
een aantal mensen waartegen ik zei "leg de boot ergens aan die steiger met dat bord "niet zeilen in de haven" nadat je even een rondje hebt gevaren. om in te komen. Ik let op dat het veilig, netjes snel een efficiënt gaat, hoe het ging mogen jullie mij daar vertellen.
Als je niet weet welk steigertje ik bedoel, het is dat steigertje waar ik nu heenloop.
succes en tot zo.
(en dat was op een instructeurs opleiding bij windkracht 3, dus dat leek mij wel een veilige opdracht)
Die dames baalden enorm van mij omdat ik ze niet gewoon vertelde wat ze nu moesten doen.
Kortom, wees niet bang om ze het zelf te laten uitzoeken, maar pas dan wanneer ze daar aan toe zijn, wees niet bang om het mis te laten gaan, maar zorg wel dat er nog gelegenheid is om het ook goed te laten gaan daarna, om demotivatie te voorkomen.
Ze zelfstandig iets goed laten uitvoeren en als dat lukt ook nog uitvoerig prijzen, werkt juist erg motiverend.
Als je ze de hele ochtend lekker hebt laten varen kunnen cursisten over het algemeen een grote uitdaging aan, omdat ze dan al veel zelfvertrouwen hebben.
Doe je de grote uitdaging aan het begin van de dag, dan kan het een stempel drukken op de sfeer de rest van de dag als het niet lukt.

Tell me, and I'll forget
Explain me, I'll remember
Envolve me, And I'll understand

Blijft natuurlijk het feit dat het belangrijk is om de cursist gewoon duidelijk te maken waarom bepaalde handelingen verricht worden.
Nadeel van niet truukvaren aanleren is dat het meer tijd kost dan het simpel aanleren van een vaste handeling, wat minder snel resultaat geeft.
Dat vraagt dus wat meer geduld en zekerheid van de instructeur, en de instructeur moet ook de vaardigheid hebben en weten waarom je dingen zo doet en waar het eigenlijk om gaat bij een bepaald onderwerp.
Zeker de druk van de cursist uit om in een dag te leren zeilen, en de druk van schreeuwerige instructeurs die roepen "vandaag heb ik ze leren aan de wind te varen, gijpen, overstag gaan, oploeven en afvallen. Wat heb jij ze allemaal geleerd?" maakt het een uitdaging om rustig door de stof heen te gaan, zodat ze het ook echt kunnen.
Hoe die andere instructeur al die dingen weet aan te leren in een dag, is waarschijnlijk op de manier die ik omschrijf in "foute voorbeeldles gijpen"
Het planmatig Integreren van meetpunten is dus enkel een hulpmiddel om ervoor te zorgen dat je aan alle punten van vaardigheid werkt, dus een hulpmiddel om de stof aan te bieden in kleine stappen die er toedoen.
Als je het Planmatig integreren van Meetpunten weet betekent dat nog niet dat je de perfecte instructeur bent.
Je dient ook de alternatieve methodes te ontdekken,(=stap 4) en er veel mee te oefenen (=stap 5).
Ook is er meer in het lesgeven dan enkel het gestructureerd aanbieden van de juiste stof in de juiste stappen en op het juiste moment de juiste feedback geven.
Bedenk ook dat er meerdere stijlen van lesgeven zijn die allemaal goed kunnen zijn.
er is niet altijd een oplossing, er zijn vaak meerdere oplossingen mogelijk!
Planmatig integreren van Meetpunten is slechts een truukje om het op truukenvaren te voorkomen!

Daarnaast spelen nog een belangrijke rol:
-Het leuk brengen, met bijvoorbeeld leuke oefeningen en spelvormen is een kunst apart.
-Ook het zelf weten van wat er nu werkelijk toe doet is van groot belang, Het planmatig integreren van meetpunten is ook daarvoor een hulpmiddel, aangezien je zelf kunt beoordelen of je alle 5 de stappen weet bij elk onderdeel.
-Ook foutenanalyse is van groot belang. Daarmee bedoel ik dat je snel de vinger kunt leggen op waarom de cursist het toch elke keer lukt om bijvoorbeeld de hogerwal aanleg te laten mislukken. (dat is dus bijvoorbeeld niet het moment dat hij hard op de kant knalt, maar ver daarvoor, wanneer de cursist besluit om vanuit halve wind op de de korte aan de windse lijn te draaien, ofzo)
Zoals ik noem in motivatie, is het ook van belang om een niet te grote uitdaging, maar wel wat uitdaging neer te leggen. Het inschatten van wat de juiste hoeveelheid uitdaging is, is ook een kunst apart.
In de stagemap van je zeilschool staan vast nog wel wat meer belangrijke punten. Deze site is alleen bedoelt als een aanvulling daarop.